Pisa en de Maremma schitteren in vijfde aflevering Wie is de Mol

Let op: deze blog bevat spoilers

De verrassing die vorige week niet kwam, maar waar ik wel op had gerekend door de cliffhanger van aflevering drie, hadden de programmamakers blijkbaar bewaard voor de vijfde aflevering van Wie is de Mol. Zaterdagavond zagen we hoe de groep letterlijk en figuurlijk verdeeld raakte, hoe hen een dubbele executie boven het hoofd hangt en dat Toscane naast mooie binnenlanden ook een prachtige kuststreek heeft.

Pijnbomen in de Maremma-streek

Aan het begin van deze aflevering genaamd ‘Wegwerken’ zien we de inmiddels bekende zwarte busjes wegrijden van Firenze. De groep gaat weer een ander deel van Toscane verkennen en het landschap verandert gestaag van bergachtig en bebost naar een indrukwekkend pijnbomenwoud. Tygo Gernandt: ‘Het leek wel of we Afrika binnenreden.’ Welkom in de Maremma!

Parco Naturale della Maremma, Marina di Alberese

Marina di Alberese
Marina di Alberese

De eerste opdracht met de passende titel ‘Stuk voor stuk’ vindt plaats op een leeg strand bij Marina di Alberese. Dit strand ligt in het hart van het grotendeels beschermde natuurgebied Parco della Maremma, een vrijwel ongerept deel van Toscane dat loopt van Principina a Mare tot aan Talamone, met Grosseto als belangrijkste stad.

Hier kun je heuse cowboys (‘butteri’) tegenkomen die met hun paarden de typische witte Maremma-koeien van gebied naar gebied drijven. De begrazing wordt hier namelijk niet zoals in Nederland met schapen gedaan, maar met deze grote, indrukwekkende runderen. Toen dit gebied nog een groot moeras was, leefden deze dieren hier al en na de gedeeltelijke drooglegging van de Maremma zijn ze gebleven, want het is hier nog steeds goed toeven.

Typisch witte Maremma-koeien
Typisch witte Maremma-koeien

Sinds halverwege de negentiende eeuw zijn de butteri verantwoordelijk voor het hoeden van de kuddes en het behoud van het landschap. Geen gemakkelijke taak, en eentje die alleen vol te houden is dankzij hun liefde voor de streek en hun dieren.

De kandidaten staat ook een zware taak te wachten. Op het strand van Marina di Alberese liggen twaalf loodzware puzzelstukken voor hen klaar. Ieder puzzelstuk staat voor een van de opdrachten uit de eerste vier afleveringen. Het is aan de deelnemers om de stukken in de juiste volgorde en vorm aan elkaar te bevestigen. Maar hoe was die volgorde ook alweer?

Zes kandidaten en geen een die het meer zeker weet. Kwam ‘Meeslepend’ nu voor of na ‘Vragenvuur’? Maar ik heb misschien makkelijk praten vanaf de bank met mijn mollenboekje bij de hand. Patrick Martens stelt voor om alle stukken naar een centraal punt te slepen. Een goed idee, maar het zal de laatste wijze suggestie zijn die tijdens deze opdracht wordt gedaan.

Nikkie de Jager staat als een ware diva aan de kant alleen maar verwarring te zaaien, te mopperen en opdrachten door elkaar te gooien, terwijl Ron Boszhard zijn gebrekkige motoriek weer eens de kop opsteekt, wat Patrick Martens bijna een paar tenen en vingers kost. Die laatste schreeuwt luidkeels dat hij de Mol is, omdat dit op het puzzelstuk staat dat bij de allereerste opdracht hoorde, maar toch. De rest van de kandidaten heeft blijkbaar niet vaak gepuzzeld en totaal geen ruimtelijk inzicht. Het zal geen verrassing zijn dat deze opdracht hopeloos mislukt.

De sfeer in de groep is na al het gekibbel op het strand en de mislukte opdracht een beetje terneergeslagen. Sommigen weten niet hoe snel ze het busje uit moeten komen en het lijkt al spoedig  duidelijk te zijn waarom. Bij aankomst in het vakantiehuis liggen er drie enveloppen klaar. Nikkie de Jager, Jeroen Kijk in de Vegte en Patrick Martens zijn er als de kippen bij. Als Mol wil je toch enige invloed op deze opdracht hebben en hoe kan dit nu beter door een van de enveloppen te pakken? Nikkie de Jager heeft hier een hele verhandeling over. Misschien zien we hier de Mol die haar werkwijze uitlegt?

Even later probeert Ron Boszhard opnieuw een bondje te sluiten, ditmaal met Patrick Martens. Ron vraagt zich af of het niet te vroeg is voor een bondje, wat apart is, want ze zijn al over de helft heen. In andere seizoenen waren er al minimaal tien bondjes gesloten en weer verbroken door verraad of een executie, maar in deze jubileumeditie lijken de kandidaten hun informatie liever voor zichzelf te houden en nemen ze het adagium ‘Trust nobody’ nogal serieus.

Terwijl ze genieten van een lekker ontbijtje speculeren de kandidaten over de volgende opdracht. Duidelijk is dat er duo’s gevormd moeten worden en dat er auto’s bij betrokken zijn, maar verder?

Pisa

Aan het begin van de aflevering vertelde presentator Rik van de Westelaken ons al dat een deel van de kandidaten een verrassing stond te wachten op het Piazza dei Miracoli (plein van de wonderen) in Pisa, een verrassing die de groep op scherp zet. Nou, als je mij op het puntje van mijn stoel wilt hebben, dan lukt dat wel met een dergelijke uitspraak.

Maar vooralsnog start de opdracht ‘Route beschrijving’ (ja, uit elkaar geschreven en toevallig (?) de initialen van Ron Boszhard) met drie duo’s in evenveel Italiaanse sportautootjes. Ik weet niet of je weleens door Pisa hebt gereden, maar de hele stad lijkt aan elkaar te hangen van de ‘Zone a Traffica Limitato’, oftewel zones met beperkt verkeer, die er alles aan doen om jou van je bestemming weg te houden. Wij hebben hier bij eerdere bezoekjes aan deze verder leuke stad een aantal pittige boetes aan overgehouden. Gelukkig voor de kandidaten begeven ze zich vooral in de buitenwijken van Pisa.

In iedere auto ligt een routebeschrijving die voor een ander team bedoeld is. Via telefonische aanwijzingen moeten ze elkaar naar de eindbestemmingen loodsen. Dat blijkt in de praktijk net zo ingewikkeld te zijn als het klinkt. Patrick Martens en Peggy Vrijens rijden rondjes op een rotonde tot ze misselijk worden, Ron Boszhard en Jeroen Kijk in de Vegte worden belaagd door een groep Aziatische toeristen, de aanwijzing ‘voor de rotonde rechts’ is blijkbaar voor meerdere interpretaties vatbaar en de etherdiscipline is ver te zoeken.

Toren van Pisa
Toren van Pisa

Nikkie de Jager en Tygo Gernandt weten in hun kekke rode wagentje de bestemming te bereiken: een weiland waar een helikopter klaarstaat. Patrick Martens en Peggy Vrijens zijn ook op tijd, maar op een andere plek, namelijk het indrukwekkende Piazza dei Miracoli. Ron Boszhard en Jeroen Kijk in de Vegte zijn door (on)geplande vertragingen te laat op het plein, en nee Ron, je spreekt de naam van de stad niet uit als ‘pizza’. Er komt weer geen geld in de pot. Eenmaal aangekomen staat ze ook nog een onaangename verrassing te wachten. Deze vier kandidaten moeten binnen 24 uur Nikkie en Tygo vinden, die anders een vrijstelling krijgen voor de aankomende dubbele (!) executie.

Het is jammer dat er niet wat meer tijd wordt doorgebracht in Pisa, want naast het knusse vliegveldje waar vele Toscaanse trips beginnen en de beroemde scheve toren is hier nog veel meer te zien. Zo vind je op het Campo dei Miracoli ook nog de Duomo van Pisa en het Baptisterium, kun je er een muurschildering van de grote Keith Haring bewonderen en is het goed toeven in de botanische tuin, de Orto Botanico.

Piombino

Maar de kandidaten hebben haast en stellen alles in het werk om Nikkie de Jager en Tygo Gernandt te vinden. In de envelop die Rik van de Westelaken ze aanreikt zit 500 euro, hun paspoorten en een autosleutel. Nog geen enkele aanwijzing over welke kant ze op moeten, en om nu heel Toscane door te gaan ploegen is een beetje veel gevraagd.

Waarschijnlijk viel het veel minder op als je in het busje zat, maar ik moet tot mijn schaamte bekennen dat ik wederom naar de televisie heb lopen schreeuwen: ‘Kijk nou naar die sleutelhanger!!’ Het is Patrick Martens die het kleinood als eerste opmerkt. En nadat ze bij een benzinestation een van de weinige Toscanen die Engels durft te spreken treffen - die zijn zeldzaam, geloof me - gaan ze op weg naar Piombino. Een havenstadje dat in de Val di Cornia ligt, een gebied dat ook wel ‘de tuin van Toscane’ wordt genoemd.

Ondertussen zien we Tygo en Nikkie die de tijd van hun leven hebben in de helikopter met eindbestemming Elba. Piombino staat dan ook vooral bekend als de overstapplaats naar Elba, wat natuurlijk een prachtig eiland is, maar ook in het stadje zelf is een aantal bezienswaardigheden dat een bezoekje waard is. Het Piazza Bovio met haar schattige vuurtorentje bijvoorbeeld, vanwaar je op heldere dagen een mooi uitzicht hebt op de Toscaanse archipel.

In het militaire complex Torrione e Rivellino vinden Peggy, Ron, Patrick en Jeroen een kistje dat hun volgende aanwijzing bevat. Nadat ze de vrij eenvoudige code gekraakt hebben vinden ze kaartjes voor een theatervoorstelling, een kaart van de hoofdstad van Elba Portoferraio, met daarop aangegeven plekken waar informatie of geld te vinden is, en een ticket voor de veerboot naar Elba. Die vertrekt pas de volgende ochtend, dus nemen ze het er maar even van bij Ristorante DaLuca.

Portoferraio
Portoferraio, de grootste stad van Elba

Een uur gaat snel voorbij en ineens is daar het einde van de aflevering. Volgende week wordt de jacht op Nikkie de Jager en Tygo Gernandt voortgezet en krijgen we een dubbele executie te zien. Maar het zou me niets verbazen als hier ook nog een twist volgt. Doordat er niemand uitgaat deze aflevering is het nog moeilijker om te bepalen wie de Mol kan zijn. Nikkie de Jager (30 procent) en Ron Boszhard (18 procent) zijn nog steeds favoriet bij andere kijkers, maar ik vind hun mollenstreken er zo dik bovenop liggen dat ik hoop blij verrast te worden doordat mijn eerste ingeving (Tygo) toch juist blijkt te zijn. Volgende week gaan we in ieder geval naar Elba, weten we tenminste nog iets zeker!

Jutha Bakker

Hi, mijn naam is Jutha. Ik ben concertfotograaf en tekstschrijver en woon sinds 2019 met mijn vriend in Toscane. De omgeving inspireert, het leven is langzaam en de mensen maken zich zelden druk: precies wat we zochten. We verhuren op ons terrein twee appartementen en een recreatieruimte aan schrijvers en andere creatievelingen. Zie ook: https://casa-collungo.jimdosite.com/

De zekerheid van: